
Perfume de
jasmim
É na poesia
erupção da
alma
que vivo
além fronteiras,
é no verso
que danço sem freios
e abraço o
brilho das estrelas,
é no perfume
que se exala do jasmim,
enredado e
preso a seu jeito,
que colho
discretos perfumes de amor.
É às
pequenas coisas que a vida me prende,
e cada
recanto tem um encanto especial,
como um
poema solto em mim.
É na palavra
indomada, plantada por ti,
que se
desprende a original fragrância,
desigual no
desejo e livre no querer.
É aquele
jasmim
a poesia
enluarada do jardim,
que
aromatiza a noite que eu queria
e me envolve
em perfumes e espuma de maresia.
É no ardor
deste céu, neste mar planáltico,
que deixo as
pétalas desfeitas do meu sentir.
Cheirico de
jasmin (Lhéngua mirandesa)
Ye na poesie
relhistro de
l'alma
que bibo pra
lhá de las frunteiras,
ye ne l
berso que beilo sien frenos
i abraço l
brilho de las streilhas,
ye ne l
prefume que sal de l jasmin,
anredado i
preso a sou modo,
q´agarro
scundidos cheiricos d'amor.
Ye a las
pequerricas cousas que la bida me prende,
i cada
requeixo ten un ancanto special,
cumo un
poema suolto an mi.
Ye na
palabra salbaige, puosta por ti,
que se
çprende l'oureginal oulor,
zeigual ne l
deseio i lhibre ne l querer.
Ye l
simprico jasmin,
la poesie i
la lhuna de l jardin,
q'aromatiza
la nuite que you querie
i m’ambuolbe
an cheiro i scuma de maresie.
Ye ne l
ardor deste cielo, ne l mar de l praino,
que deixo
las pítulas çfeitas de l miu sentir.
Teresa Almeida Subtil
(in Rio de Infinitos / Riu d'Infenitos)
(in Rio de Infinitos / Riu d'Infenitos)

